Strzałki wybierają wynik, Enter go otwiera, Esc czyści pole.
Rozdział 11 · Jak to działa
Instrukcje, skille, pamięć i wyszukiwanie
Czym różni się instrukcja, procedura i skill?
Są ustalenia do jednego zadania: „w tej prezentacji użyj pięciu slajdów”. Są trwałe: „raport tygodniowy zaczynaj od spraw wymagających decyzji”. Rozdzielaj je. Inaczej jednorazowy wyjątek zacznie żyć jako reguła, a ważna zasada zginie w starej rozmowie.
Instrukcja opisuje oczekiwane zachowanie. Procedura opisuje sprawdzony sposób wykonania konkretnej pracy. Skill, czyli pakiet umiejętności, łączy instrukcję, wzory dokumentów, materiały pomocnicze i gotowe programy. Otwarty format Agent Skills trzyma taki pakiet w folderze, a jego podstawą jest plik z opisem zadania i sposobu jego wykonania. Nie każda aplikacja ten format obsługuje. Agent Skills: opis standardu
Kucharz ma ogólne umiejętności, ale przepis ustala proporcje, sposób podania i kontrolę jakości konkretnego dania. Skill jest takim przepisem. Zły przepis da zły obiad, więc wynik sprawdzasz tak samo jak bez niego.
Anthropic opisuje stopniowe doczytywanie: najpierw krótki opis umiejętności, potem właściwa instrukcja i tylko potrzebne dodatki. Dzięki temu cała firmowa biblioteka nie musi wchodzić do każdej rozmowy. Anthropic: jak działają Agent Skills Asystent pracujący na folderze czyta na starcie sesji swój plik instrukcji: Claude Code CLAUDE.md, Codex AGENTS.md (Claude Code: pamięć, Codex: AGENTS.md). Zasady z tego pliku obowiązują od pierwszego polecenia. Plik z procedurą przeczyta, gdy plik instrukcji każe go czytać albo gdy go wskażesz.
Pamięć, wyszukiwanie czy trening?
Kiedy agent pisze „zapamiętam”, może chodzić o kilka różnych mechanizmów. Sprawdź, który działa u Ciebie, bo każdy poprawia się inaczej.
| Pojęcie | Po ludzku | Co sprawdzić |
|---|---|---|
| Kontekst | Wszystko, co model ma przed sobą w danym kroku | Czy jest tam właściwa wersja dokumentu i Twoje ostatnie ustalenia? |
| Okno kontekstu | Ile model zmieści naraz | Czy aplikacja skraca długą rozmowę i co z niej zostawia? |
| Pamięć aplikacji | Notatki, które wracają w kolejnych rozmowach | Gdzie leżą, jak je poprawić, czy agent je czyta? |
| Wyszukiwanie (RAG) | System dobiera fragmenty z większego zbioru dokumentów | Z jakiego źródła i z jakiej daty jest fragment? |
| Trening, dostrajanie | Osobny proces, który zmienia sam model | Czy w ogóle jest częścią Twojego wdrożenia? |
Pamięć jednej rozmowy i zapisy dostępne między rozmowami opisuje osobno dokumentacja LangChain (LangChain: pamięć). Dostrajanie to zmiana parametrów modelu na przygotowanych przykładach (Google: dostrajanie). Preferencja dopisana do notatki ląduje w pamięci aplikacji z tabeli wyżej.
RAG to skrót od nazwy metody, która łączy wyszukiwanie z pisaniem odpowiedzi (Lewis i in.: Retrieval-Augmented Generation). Wyobraź sobie bibliotekarza, który przynosi na biurko kilka stron z dużej szafy. Gdy przyniesie stary regulamin albo pominie aneks, płynna odpowiedź tego nie naprawi. Przy ważnym wniosku pytaj więc o dokument, datę i konkretny fragment. Google nazywa takie powiązanie odpowiedzi ze sprawdzalnym źródłem groundingiem i opisuje je jako sposób na mniej zmyśleń i łatwiejszą kontrolę (Google: grounding).
Jak zbudować folder wiedzy, który agent prowadzi za Ciebie?
Zapisujesz artykuły, filmy i notatki, a potem do nich nie wracasz. Andrej Karpathy opisał w kwietniu 2026 inny układ: Ty dostarczasz materiały i zadajesz pytania, a agent prowadzi wiki w zwykłych plikach tekstowych (Karpathy: LLM Wiki). RAG z tabeli wyżej szuka w dokumentach przy każdym pytaniu. Tu agent czyta nowe źródło raz i dopisuje je do stron, które już są.
Dzieją się tam trzy rzeczy. Dodanie: wrzucasz materiał i mówisz, żeby go dodał, a agent streszcza go i poprawia powiązane strony. Pytanie: agent odpowiada ze stron i podaje, z których korzystał. Przegląd: co jakiś czas zlecasz mu szukanie sprzeczności i nieaktualnych twierdzeń. Plik index.md pokazuje, co już jest, a log.md zapisuje, co i kiedy się zmieniło. Układ i zasady leżą w pliku instrukcji folderu, bo nowe okno nic nie pamięta.
Jedną regułę dopisz od siebie. Gdy nowe źródło mówi co innego niż stare, agent zapisuje obie wersje z datą i źródłem, a decyzję zostawia Tobie. Haseł i cudzych prywatnych danych do takiego folderu nie wkładasz.
Folder wiedzy o remoncie
Załóż w tym folderze bazę wiedzy o moim remoncie: z każdego pliku, który wskażę w folderze Materiały, dopisz wnioski do stron tematycznych, a gdy źródła się różnią, zapisz obie wersje i czekaj na moją decyzję. Te zasady zapisz w pliku instrukcji tego folderu, żeby obowiązywały w każdej następnej sesji.
Pełna wersja
W tym folderze prowadzisz bazę wiedzy o moim remoncie. Oryginały leżą w folderze Materiały i ich nie zmieniasz. Strony piszesz w folderze Wiki, jedna strona na temat, z odnośnikami do źródeł. Każdy nowy materiał dopisujesz do istniejących stron. W index.md prowadzisz spis z jednym zdaniem o każdej stronie, a w log.md datę i zmiany. Gdy nowe źródło mówi co innego niż stare, zapisz obie wersje z datą i źródłem i czekaj na moją decyzję. Na pytania odpowiadaj ze stron i podawaj, z których korzystasz. Czego tam nie ma, napisz wprost. Te zasady zapisz w pliku instrukcji tego folderu, żeby obowiązywały w każdej następnej sesji. Jeśli nie masz dostępu do folderu, powiedz to od razu i daj mi treść plików do samodzielnego zapisania. Po zapisie podaj, gdzie leżą pliki i jak sprawdzę w nowej sesji, że zasady działają.
Kiedy zapisać procedurę?
Po udanym zadaniu. Nieudany raport zamieniony w stałą instrukcję utrwali swój błąd. Zacznij od wyniku, który umiesz ocenić, i poproś agenta o opis wejścia, reguł, kroków kontroli i miejsca zapisu rezultatu. Przy następnym podejściu użyj innego pliku. Dopiero wtedy wiesz, czy masz powtarzalny sposób pracy, czy opis jednego szczęśliwego przypadku.
Zapis sprawdzonej procedury
Ten sposób zestawienia wydatków jest dobry. Zapisz go jako procedurę do ponownego użycia i powiedz, jak ją wywołać.
Pełna wersja
Ten sposób zestawienia wydatków jest dobry. Zapisz procedurę do ponownego użycia: jakie pliki otrzymujesz, jak rozpoznajesz miesiąc, co pomijasz, jak liczysz sumy i jak wykrywasz brakujące dane. Dodaj przykład poprawnego wyniku oraz kontrolę sum. Wskaż, gdzie zapisałeś procedurę i jak mam ją wywołać następnym razem. Nie włączaj automatycznego harmonogramu. Potem sprawdź procedurę na drugim pliku, który dołączam, i pokaż różnice wymagające decyzji.
Domowe rachunki co miesiąc
Zapisz procedurę miesięcznego zestawienia rachunków domowych na podstawie tego, co zrobiliśmy dziś.
Pełna wersja
Zestawienie rachunków za ten miesiąc jest dobre. Zapisz procedurę: jakie pliki wrzucam (wyciąg z konta, faktury za prąd, gaz i internet), jak grupujesz wydatki, jak porównujesz z poprzednim miesiącem i kiedy zaznaczasz skok ceny. Hasła do bankowości i numery kont nie wchodzą do procedury. Każdy rachunek liczysz raz, także gdy jest i na fakturze, i na wyciągu. Dodaj kontrolę: suma każdej kategorii ma się zgadzać z jej obciążeniami na wyciągu. Sprawdź procedurę na plikach z poprzedniego miesiąca i pokaż rozbieżności.
Zasady sceny w Blenderze
Zapisz moje zasady porządku w scenie Blendera jako procedurę, którą wywołam przed każdym renderem. Powiedz, jak ją wywołać.
Pełna wersja
Zapisz moje zasady porządku w scenie Blendera jako procedurę, którą wywołam przed każdym renderem: nazwy obiektów w jednym schemacie, tekstury w folderze obok pliku sceny, kolekcje na światła, kamery i geometrię, rozdzielczość i liczba próbek zgodne z ustaleniem. Procedura ma tylko sprawdzać i raportować. Zmiany w scenie robisz po mojej zgodzie, na kopii pliku. Powiedz, gdzie zapisałeś procedurę i jak mam ją wywołać.
Jak podać zasięg poprawki?
„W tym raporcie krócej” to co innego niż „od teraz każdy raport tygodniowy mieści się na jednej stronie”. Dopisz powód: „czytam go na telefonie przed spotkaniem”. Powód pozwala agentowi rozstrzygać sytuacje, których nie opisałeś. Podobnie w domu: „nie wysyłaj przypomnień po 21:00, bo telefon leży przy łóżku dziecka” obejmie też przypomnienia, o których dziś nie myślisz.
Co zrobić z wyjątkiem i sprzeczną regułą?
Gdy pojawia się wyjątek, zaktualizuj obowiązującą regułę. Nie dopisuj sprzecznego zdania w kolejnym pliku. „Nie pokazuj cen” i „zawsze pokaż ceny” nie stają się precyzyjne od wielkich liter. Doprecyzuj odbiorcę albo rodzaj dokumentu: „w ofertach dla klienta pokazuj ceny, w notatkach wewnętrznych pomijaj”. Agent ma mieć jedną rozpoznawalną instrukcję na jedną sytuację. Raz w miesiącu przeczytaj całość od góry i skreśl to, co przestało obowiązywać.
Plik dłuższy niż 200 linii skróć: dokumentacja Claude Code podaje ten próg, bo dłuższy plik zużywa więcej kontekstu i agent gorzej się go trzyma (Claude Code: pamięć). Stan na listopad 2026.
Zapisujemy to tylko w tej przeglądarce.