Strzałki wybierają wynik, Enter go otwiera, Esc czyści pole.
Rozdział 12 · Dostęp i granice
Jak agent dostaje ręce: API, konektory, MCP, OAuth
Czego agent potrzebuje, żeby cokolwiek zrobić?
Zatrudniasz osobę do pomocy w biurze. To, że dobrze pisze i planuje, nie daje jej dostępu do poczty. Potrzebuje stanowiska, właściwych dokumentów i ustalenia, jakie sprawy może załatwiać. Z agentem jest tak samo: zakres jego pracy zapisujesz i sprawdzasz w działającym systemie.
API, konektor, MCP: co jest czym?
API to ustalony sposób, w jaki jeden program zwraca się do drugiego. Zamiast otwierać kalendarz i klikać „nowe wydarzenie”, program wysyła żądanie: utwórz wydarzenie o wskazanej godzinie. API określa dostępne czynności, wymagane informacje i kształt odpowiedzi. Definicja API w MDN Wyobraź sobie okienka obsługi z formularzami: przez jedno sprawdzisz wolne terminy, przez drugie zapiszesz wydarzenie. Podłączenie API nie otwiera wszystkich okienek. Agent korzysta z tego, co udostępnia konkretne połączenie i na co pozwala konto.
Konektor to gotowe połączenie aplikacji agenta z innym programem, na przykład pocztą lub Notion. Dostawcy mówią też „integracja”, „aplikacja” albo „wtyczka”. Etykieta nie zdradza, czy połączenie tylko wyszukuje dane, czy także je zmienia. Przy odbiorze obejrzyj konkretne czynności: wyszukaj, przeczytaj wątek, utwórz szkic, wyślij szkic.
MCP to wspólny standard łączenia aplikacji AI z narzędziami i źródłami danych. Ułatwia ustalenie, jak aplikacja dowie się o dostępnych możliwościach i jak z nich skorzysta. Serwer MCP może udostępniać wyszukiwanie w dokumentach albo odczyt wydarzeń. Mimo nazwy bywa zwykłym programem na Twoim komputerze. Wprowadzenie do MCP, bezpieczeństwo lokalnych serwerów MCP
Łańcuch połączenia. Aplikacja z agentem, na przykład Claude albo ChatGPT, mówi przez MCP do serwera MCP, na przykład serwera Notion. Serwer woła API usługi. Między serwerem a usługą jest przepustka: logowanie OAuth albo token, który określa, co wolno.
MCP i API często występują razem. Aplikacja agenta rozmawia przez MCP z pośrednikiem, a ten korzysta z API usługi, na przykład Notion albo kalendarza. Model nie musi znać technicznych szczegółów tej drogi. Własny serwer MCP zbudujesz według rozdziału Własne połączenie: MCP na przykładzie Notion.
W specyfikacji MCP narzędzie ma nazwę, opis i określone pola wejściowe, na tej podstawie agent wybiera je i przekazuje dane. Standard nie narzuca jednego sposobu pytania Cię o zgodę, więc interfejs i zabezpieczenia zależą od implementacji. Opis narzędzia jako bezpiecznego nie jest dowodem, jeśli pochodzi z niezaufanego serwera. Specyfikacja narzędzi MCP
OAuth: czym jest przepustka zamiast hasła?
OAuth pozwala udzielić aplikacji dostępu do wybranych możliwości konta. W typowym przebiegu widzisz stronę dostawcy konta, wybierasz konto i sprawdzasz listę uprawnień. Aplikacja dostaje token dostępu, czyli techniczną przepustkę. Hasło wpisujesz tylko na stronie dostawcy konta. Google opisuje tokeny, zakresy i odnawianie dostępu jako osobne elementy procesu. OAuth w usługach Google
Zakres uprawnień, po angielsku scope, mówi, do jakich danych i operacji przepustka służy. Karta do budynku: jedna otwiera czytelnię, inna także magazyn. Dostawca czasem łączy kilka czynności w jednym uprawnieniu, więc nie zawsze zamówisz dostęp tak wąski, jak go opiszesz zwykłym zdaniem.
Stan na październik 2026. W Gmailu gmail.readonly służy do odczytu poczty. Uprawnienie gmail.compose pozwala zarządzać szkicami i wysyłać wiadomości. Zakresy Gmail API W Microsoft Graph podział jest inny: Mail.ReadWrite obejmuje tworzenie, odczyt, zmianę i usuwanie wiadomości, ale nie wysyłkę, a wysyłka ma osobne Mail.Send. Lista uprawnień Microsoft Graph Zakresy czytaj więc dla konkretnej usługi i nie przenoś intuicji z innej aplikacji.
Token, klucz API i hasło to różne rzeczy, a każde bywa sekretem. Nie wklejaj ich do zwykłej rozmowy ani instrukcji dla klientów. Token wystarcza do działań w przyznanym zakresie, a jego kradzież jest problemem opisanym w specyfikacji MCP. Udane logowanie przez OAuth nie poświadcza uczciwości aplikacji. Autoryzacja i ochrona tokenów w MCP
Jak odebrać nowe połączenie?
Przed podłączeniem konta poproś osobę wdrażającą o krótką odpowiedź: które konto, jakie dane, jakie czynności, gdzie wyłączysz dostęp. Po podłączeniu sprawdzajcie połączenie na jednej neutralnej sprawie. Sprawdźcie też, co się dzieje po odłączeniu dostępu. Poznajesz wtedy granice połączenia i sposób jego zatrzymania, zanim powierzysz mu codzienną pocztę.
Test połączenia z pocztą
Odczytaj w mojej skrzynce wiadomość z tematem „Test agenta”, podaj nadawcę i jedną informację z treści. Potem zrób szkic odpowiedzi. Nie wysyłaj.
Pełna wersja
Na podłączonej skrzynce jest wiadomość z tematem „Test agenta”. Odczytaj ją i podaj nadawcę oraz jedną informację z treści. Jeśli ten temat ma kilka wiadomości, pokaż je i zapytaj, którą wziąć. Następnie utwórz szkic odpowiedzi i pokaż go w skrzynce. Nie wysyłaj. Na końcu wypisz, jakie czynności na poczcie masz do dyspozycji (wyszukiwanie, odczyt, szkic, wysyłka, usuwanie) i które z nich właśnie wykorzystałeś.
Prywatna skrzynka: osobne konto do próby
Zanim podłączę moją prywatną skrzynkę, powiedz, o jakie uprawnienia poprosisz i do czego służy każde z nich.
Pełna wersja
Zanim podłączę moją prywatną skrzynkę, wypisz uprawnienia, o które poprosisz, i do czego służy każde z nich. Zaznacz, które pozwalają wysyłać albo usuwać wiadomości. Powiedz, czy da się wybrać węższy zakres, na przykład sam odczyt. Podaj, gdzie w ustawieniach konta wyłączę ten dostęp. Przy każdym punkcie napisz, skąd to wiesz: z ekranu zgody albo z dokumentacji tego połączenia. Czego nie da się sprawdzić, oznacz jako niesprawdzone. Nie proś mnie o hasło do skrzynki.
Zapisujemy to tylko w tej przeglądarce.